Een-nieuwe-wet-verandert-de-wereld-niet-bij-toverslag-Linda



‘Nieuwe wet verandert wereld niet bij toverslag’

Linda Boot van zorgaanbieder Pameijer:

Linda Boot, voorzitter van de Raad van Bestuur van zorgaanbieder Pameijer, is kritisch over het rapport van het Centraal Planbureau naar de Wmo-kosten. Die kosten zijn volgens de onderzoekers flink gestegen, vooral in gemeenten die met wijkteams werken. “Misschien brengt het onderzoek vooral in beeld dat de zorg toegankelijker is geworden.”

 
In 2015 hevelde het Rijk de maatschappelijke ondersteuning over naar de gemeenten. Voor de huishoudelijke hulp kregen de gemeenten 40 procent minder budget, op dagbesteding en begeleiding werd 25 procent bezuinigd. De veronderstelling was dat mensen minder ondersteuning nodig hadden, omdat zij vaker een beroep konden doen op hun eigen netwerk.

Het onderzoek van het CPB ‘De wijkteambenadering nader bekeken’ laat het tegendeel zien: het aantal doorverwijzingen naar specialistische hulp is sinds 2015 met 14 procent gestegen. Vooral gemeenten waar (ook) zorgaanbieders in het wijkteam zitten, zien zich geconfronteerd met hogere kosten die met deze maatwerkvoorzieningen gepaard gaan.

‘We weten niet welke kosten er in een stad als Rotterdam gemaakt zouden worden als de wijkteams er niet waren’

APPELS MET PEREN

In de ogen van bestuursvoorzitter Linda Boot van Pameijer, een organisatie voor gehandicaptenzorg en psychiatrie en een grote aanbieder van Wmo-zorg in de regio Rotterdam, is het onderzoek van beperkte waarde. “We weten niet welke kosten er in een stad als Rotterdam gemaakt zouden worden als de wijkteams er niet waren. Door het hele land werken de wijkteams bovendien op veel verschillende manieren, terwijl het onderzoek ze op een grote hoop veegt. Soms worden medewerkers van aanbieders door de gemeente aangestuurd, soms door hun moederorganisatie. Soms indiceren ze zorg, maar vaak ook niet. Dat is appels met peren vergelijken.

”Het zorgloket van de gemeente is vaak verder weg dan de wijkteams, vindt Boot. “Het loket bereikt niet de mensen die niets weten over het bestaan ervan, die zorg mijden of om een andere reden buiten beeld willen blijven. Misschien laat het onderzoek vooral zien dat de zorg toegankelijker geworden is. Onder de oude Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) moest je een behoorlijk goed geïnformeerde burger zijn voordat je gespecialiseerde zorg kreeg. Nu staan de wijkteams veel directer in contact met de bewoners en zetten zij bovendien meer in op het voorkomen van erger.”

‘Stel je voor dat gemeenten alleen maar naar het geld kijken…’

“Gelukkig helpen gemeenten de mensen die ze in de wijk tegenkomen. Dat valt alleen maar te prijzen. Stel je voor dat ze alleen maar naar het geld kijken en niet de benodigde zorg leveren. Dat zou kwetsbare mensen hebben getroffen en gemeenten enorm veel kritiek opleveren.”

BETER ZICHT

Een nieuwe wet verandert de wereld niet als bij toverslag, zegt Boot. Ook de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) niet. Toch kan er al lering getrokken worden uit het werken met wijkteams, vindt ze. “Gemeenten hebben veel meer zicht gekregen op wat zich in de wijken afspeelt en wat de daadwerkelijke behoeften van kwetsbare mensen zijn. Voorheen kenden zij deze burgers minder goed. We zien dat dit nu veranderd is.”

Ook haar eigen organisatie leert van de transitie. “We zijn geen commerciële organisatie. We denken volop mee met gemeenten en willen met onze expertise mensen ondersteunen en verder helpen. We leren voortdurend hoe het werkt en hoe het beter en goedkoper kan, liefst allebei tegelijk. Dat kan vaak ook, want we richten ons meer op het voorkomen van escalatie en zwaardere zorg. Ook maken we vaker gebruik van de voorzieningen die er al zijn in een wijk.”

‘Drie jaar is te kort om de effecten te zien van de aanpak via de wijkteams’

ACHTER DE VOORDEUR

Voor de medewerkers van wijkteams staat niet de wet centraal, maar de hulpvraag. “Ze kijken naar de hele context. Nu wijkteams de wijken ingaan, komen ze achter de voordeuren allerlei ellende tegen. Ze moeten een boeggolf van problemen wegwerken die voorheen niet zichtbaar waren. Door problemen eerder aan te pakken, kan het aantal doorverwijzingen op termijn verminderen. Vroegtijdige hulp, niet alleen op het gebied van zorg, maar ook in het terugdringen of voorkomen van overlast en zelfs crimineel gedrag, kan zo leiden tot een kostenbesparing.”

Boots advies: niet te vroeg conclusies trekken over de wijkteambenadering en de Wmo, maar doorgaan en de wijkteams verstandig verder ontwikkelen. Het hele terrein is nog volop in beweging, dus er valt nog veel te leren. “Drie jaar is te kort om de effecten te zien van de aanpak via de wijkteams. Doe over een paar jaar nog eens een onderzoek en kijk dan opnieuw.”

Tekst: Sigrid van Iersel

Deel dit artikel!

 

Wellicht vind je dit ook interessant:

‘Ga het gesprek aan: wat werkt wel en niet?’... Onderzoeker Wouter Vermeulen legt uit wat gemeenten kunnen leren van het CPB-rapport
‘Burgers beter bedienen met brede samenwerking’... Beleidsadviseur Janet Berkhoudt in Bunschoten over de voordelen van één Sociaal Team
‘Vaker op werkbezoek bij zorgaanbieders̵... Beleidsadviseur Hetty Thijssen verdedigt de keuze van Meppel voor één loket in plaats van verschillende wijkteams
17//2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

code

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

17//2019